धारिलो हतियार नगडिदिएको भए घाउ लाग्ने थिएन र, मैले घाउ चिन्ने थिइन ।   गहिरो घाउ गहिरो पीडा र, गहिरो ज्ञान ।   रापहरु तापहरु गुरुहरुभन्दा ज्ञानी गुरुहरुभन्दा उम्दा ।   घाउ लागेपछि मैले बिद्यालय छाडें पुस्तकहरु छाडें र, घाउहरुसँगै पढें ।   घाउसँगै समय उन्न सजिलो भो जीवन बुन्न सजिलो भो ।   बाँच्ने ओखती र, मल्हम सिकाउने धैर्य र सहन सिकाउने प्रिय घाउहरु ! म कृतज्ञ छु स्वीकार गर मेरा सादर आभारहरु ।   घाउ दिने सबैलाई मेरो अभिनन्दन ।